Ventenweekend 2019 MALMEDY

Ventenweekend 2018 ESSEN

.

Het Natuurhuisje!










Een heerlijk centraal gelegen natuurhuisje in de Belgische Ardennen, ideaal voor groepen of families tot maximaal 24 personen. Het huis staat in het kleine pittoreske dorpje Fraiture, in een prachtig stuk natuurgebied. Hier is ook de skipiste Baraque de Fraiture te vinden, met het op één na hoogste gelegen punt van de Ardennen. Het natuurhuis heeft een grote omheinde tuin met terras en barbecue, gezellige open keuken met bar, knusse huiskamer met houtkachel en ruime eetkamer. Elke slaapkamer is voorzien van een eigen badkamer. Kortom, een ruim, gezellig vakantiehuis voor een aangenaam familieverblijf in de Ardennen. De omgeving en het huis zijn niet geschikt voor groepen jongeren, feestweekenden, vrijgezellenfeest et cetera.

NATUUR

De omgeving is ideaal voor natuurliefhebbers, sportieve mountainbikers, wielerfietsers en wandelaars. Direct vanuit het natuurhuis vertrekken prachtige tochten. Er zijn ook diverse uitstapjes in de omgeving, zoals het pretpark "Plopsa Coo" (ideaal voor de kleintjes) of Park Chlorophyll. Verder kan je kanovaren op de Ourthe of zwemmen in het tropisch zwembad van Vielsalm of Houffalize.





En voor in de wintermaanden, als er sneeuw ligt, is de skipiste van Baraque de Fraiture gelegen op 500 meter loopafstand van het huis.
Vanuit de skipiste vertrekken ook diverse langlaufroutes. Het mogelijk om materiaal om te skiën of langlaufen te huren op de piste

Ventenweekend 2017

Van vrijdag 27 tot 29 januari 2017 trekken we met z'n allen naar ons vakantie (natuur)huisje in het dorpje Fraiture!

Met z'n allen?

Voorlopig  met de volgende Venten die reeds betaald hebben:

Stefaan

Erik

Toon

Jochen

Wim

Lode

Erwin

Frans

Pik

Tino

Kris

Witse

Fons
Pieter
Vincent
Jokke
Wouter
Jelle

En ook nog die niet betaald hebben:
Frederik
Stijn
Glenn

Gelieve dus zo snel mogelijk uw kleine bijdrage van 100 € te storten op rekeningnummer:

BE95 7340 0109 1358 op naam van Tino Uytterhoeven met vermelding van uw naam.

Vanaf 01/11/2016 wordt dit bedrag verhoogd tot 120 € (op z'n minst)!  :(

Het verslag!

VW 2016 Sint Martens Voeren

Dit jaar geen Ardennen of ander Waals-talig gebied. We trokken naar dé Limburg.

Omdat het daar mooi is en ook omdat we gene tolk mee hadden…

 

Vrijdag 29 januari:
 

Reeds die vrijdagnamiddag  (goed op tijd dus) werden we door de Vincent per mail verwittigd dat het dorpje wel degelijk bestaat en dat het er droog maar winderig was!

De VW-vlaggen wapperden dapper in het (nog) vredige Sint-Martens-Voeren.

Enkele uren later kwam de rest er ook aan, gevolgd door de materiaal- en drankcamionette.

Men had er zelfs voor gezorgd dat we door de plaatselijke prins karnaval verwelkomd werden.

Alleen toen hij mij wellustig ‘A laaf’ toeriep en zijn rechterhand tot achter zijn linkeroor zwaaide werd ik even bang. Sebiet krijg ik hier nog een draai rond mijn oren. Vlug binnen.

Iedereen was er? Nee, het was nog wachten op de Stijn die blijkbaar zijn GPS op Sint-Martens-Latem ingesteld had. Hij zou wat later komen.

Dus uitladen maar, alles installeren, ons verblijf verkennen én een geschikte slaapplaats zoeken.

Dat viel goed mee, werkelijk alles was er voorzien. Dit was met voorsprong één van de best uitgeruste vakantieverblijven die we reeds bewoond hadden.

Vooral het doorkijkhaardvuur werd geapprecieerd. We hadden dan ook een houtvoorraad bij om het daar desnoods een week bij -24° uit te houden.

 

Jammer dat de koelkast wat smal was. Geen probleem echter voor Tino die als een volleerd traiteur de gourmetschotels toeplooide  met de woorden: “Ziere wel da ze der in geroke, no stress!”

Aan het kookvuur werd de Wouter, onze kok van dienst, waargenomen. Hij wou absoluut zijn spaghettisaus zelf opwarmen en opdienen. Dat hij die eer voor zich hield was terecht. Dit was Italiaanse kost waar ze in ‘de Laars’ nog een lesje kunnen aan nemen.

 

Het werd ons opgediend met een homp Frans brood en een lekker pintje bier of glaasje rode wijn.

We bleven aan tafel nog wat nagenieten van onze maaltijd, speelden wat gezelschap, dronken nog iets en altijd met het nodige zeveren en lachen. Zelfs den Toon en Frederik bleven wakker.

 

Enkele uren later zochten we echter toch onze bedden op en veel opwindends gebeurde er die avond niet meer tot ik plots vanuit de slaapkamer boven me hoorde vragen: “Papa, waar is mijn pyjama?” “Onder je kussen Witse, waar anders”  Er is nog werk aan…

Voor de rest hadden we een rustige nacht.
 

Zaterdag 30 januari:

 

Zeven uur ‘s morgens.  Klokkengelui. Wie zet er nu een kerk zo dicht bij een vakantieverblijf?

We bleven nog even liggen ondanks het feit dat Frederik de zonnestralen reeds hoorde kletteren op het dakraam. Maar vooral ook omdat onze spieren dienst weigerden. Alle zuurstof was opgebruikt .

10 man in één kamer en dat met het enige raam dicht. Je mag er niet aan denken, één vonk en…

Uit gewoonte nam ik vervolgens de wekopdracht op mij. Sommigen die dan nog in een diepe coma liggen, lichtjes agressief zijn of zoals de Jochen die een halve meter opwipt als je zachtjes zijn naam noemt. Nie simpel!  

De vroegste vogels hadden de tafel reeds gedekt en de Wouter stond alweer fris achter ‘zijn’ vuur spek met eieren te bakken. Dit keer was het spek ècht goed gebakken en de eieren perfect geklutst.

 

Wouter, we weten nu waarom je meegaat en vooral waarom je moèt blijven meegaan!

Met het daglicht aan konden we door de grote ramen van ons huis eindelijk de omgeving bekijken. Mooie omgeving dat wel maar verder alleen wolken in alle tinten donker grijs en vooral regen, veel regen. We werden er even moedeloos van.

 

Even maar, want… We besloten ons toch maar klaar te maken voor onze jaarlijkse grote trektocht.

Boterhammen werden besmeerd, chocolade, appel-en sienen uitgedeeld en hier en daar werden zelfs potten, pannen en gasbrandertjes in de rugzakken  gestoken. Of zoals de Frederik die ik heel de tocht een volwaardig draagbaar Hamburgerkraam zag meesleuren.

En stel je voor, er waren zelfs sommigen onder ons die regenkledij bij hadden, je weet maar nooit!

De Wimme nam zijn wandel-GPS en stafkaart ter hand en merkte pas toen dat hij zijn Portable Roadmap Hanger thuis vergeten was. Slordig, zijn we niet gewoon van hem!

Dus wij op pad of wat er moest voor doorgaan, de Witse en Lode op kop van het peloton.

Diegenen zonder regenkledij waren na 5 minuten reeds zeiknat, de anderen pas na een kwartier. Gelukkig konden we heel even schuilen onder de imposante, 23 meter hoge spoorwegviaduct die de Duitsers tijdens de eerste wereldoorlog door Russische krijgsgevangenen lieten bouwen (even een wjd*).

 

 

En alsof die nattigheid nog niet voldoende was passeerden we wat later de bron van de Voer.

Met zijn 4000 liter water per minuut voedt deze de forellenkwekerij de Commanderie in St. Pieters-Voeren*. Een bezoekje was dus meer dan verantwoord. Vooral omdat er ook een verwarmde tent voorzien was. Jammer dat we de dienstdoende kelner er moesten op wijzen dat van één van de terrasbranders ‘Le gaz sur’ was. Hij had het meteen begrepen en ook dat we iets wilden drinken.

‘Als je bitch wil chillen,  is ’t geen probleem’, zong de Vincent.

 

Waarop de Lode een kanjer van een snoepzak bovenhaalde en iedereen trakteerde. De suiker die hij hierbij onder uit de zak liet lopen werd tot een lijntje verwerkt en opgesnoven.

 ‘Dan ga ik erheen, ik kom niet alleen.  Want ik heb drank en drugs, ik heb drank en drugs…’

Ook de vriendelijke mensen uit Rotselaar die me meteen herkenden van de elektrozaak aan de brug in Werchter kregen ondanks deze belediging een snoepje. (Uit)gelach weerklonk bij mijn vrienden.

We stapten dan maar verder en na nog enkele kilometers plassen en modder trotseren kwamen we aan in het dorpje Teuven met zijn mooi golvend landschap en hoog uittronende kerk.

Plots waren we echter de Wouter kwijt. Gelukkig zagen we hem om de bocht eenzaam voor het raam van een cafeetje zitten.

 

Goed van inborst als we zijn trokken wij dan maar het etablissement er recht tegenover binnen.

Allee, enkele minuten later kwam hij ook schoorvoetend het Café Modern binnen. Hij moet maar eens leren eerst toelating te vragen.

Nu, de enige reden waarom we daar binnen gingen was de reusachtige ventilator aan ’t plafond (kwestie van onze kleren te drogen), de supervriendelijke bediening (de ober van dienst had duidelijk de nacht ervoor problemen gehad met zijne vriend)
 

maar vooral het Decap orgel dat door middel van een Euromunt een vrolijk deuntje begon te spelen. Met een schijfje witte pens lukte dat echter niet, zo bleek even later.

http://www.cafemodern.be/decap-orgel/

 

We aten er stiekem en onopvallend onze boterhammen op vooral omdat op de kaart stond dat dit verboden was. Komaan, nen Hollander die ons iets verbiedt…?

We besloten dan maar, omdat het nog vroeg in de namiddag was en het bleef regenen, het café aan de overkant ook maar eens te bezoeken.

En ja, we moesten het toegeven. Moeder de Gans was een veel gezelliger etablissement met vriendelijke bediening en vooral we zaten er lekker warm bij het haardvuur .

 

 

 

http://www.moederdegans.be/

 

Maar, er moesten nog kilometers gevreten worden en ook omdat het buiten begon te schemeren besloten we om verder te gaan en de aanhoudende regen te trotseren.

 

Het laatste stuk van onze trektocht legden we zelfs in het pikkedonker af. Langs kronkelende asfaltwegen zonder straatlichten en binnendoor over veldwegeltjes die beekjes geworden waren en tot overmaat van ramp met onweer en striemende hagel in ons gezicht. Sommigen begonnen zelfs al te hallucineren over weilanden die ze herkenden als vroegere Chirokamp-terreinen.

Gelukkig konden we hen tot rust brengen door middel van een glaasje jenever.

Eindelijk, het kerkje van Sint Martens Voeren kwam in zicht maar Stijn, Toon en Pieter vonden het zonde van de flessen drank die ze heel die tijd hadden meegesleurd. Terwijl ze mekaar eeuwige trouw en liefde toe zweerden besloten ze die leeg te maken. Te leeg bleek een tijdje later. De emoties of hoe heet je zoiets sloegen meedogenloos toe. Als dat maar geen mannelijke poes wordt…

 

Besluit van die tocht? Volgend jaar moeten we allemaal een fluo jasje aan hebben en nemen we uitsluitend nog Fristi mee!

Goed, iedereen was veilig binnen geraakt en terwijl enkelen de douche indoken, alsof ze nog niet nat genoeg waren, werd de tafel feestelijk klaargemaakt voor een copieuze avondmaal.

 

Hoewel we weliswaar onze vleesjes en aanverwanten zelf moesten bakken en braden maakten we daar geen probleem van. Meer nog, de afwezigen van lichaam en geest hadden duidelijk ongelijk.

 

De gourmetstellen en afwasautomaat dampten nog na toen we ons even later klaarzetten voor een zeer geanimeerde muziekkwis voor jong én oud van wie anders dan van de Vincent.

Hij deed dat op zijn onovertroffen wijze en gelukkig waren er geen verliezers, allemaal winnaars.

De avond werd afgesloten met wat muziek, een kaartspel en vooral Monopoly waarbij de jongste generatie duidelijk liet weten dat zij ook op de hoogte zijn van het vastgoedgebeuren in onze maatschappij. Alleen vonden we het jammer dat onze bankier er niet bij was.

 

De laatavondfilm zou tot half vier duren...
 

Zondag 31 januari:

 

Ondanks het feit dat we amper gerecupereerd waren van onze tocht lukte het toch om iedereen rond 9 uur tamelijk fris aan de ontbijttafel te krijgen. De Frederik en Stijn waren ondertussen bij Pâtisserie Jean-Pierre in Aubel de pistolets en croissants die Tino besteld had gaan ophalen.
En bij het gezellig samenzijn bespraken we de plannen voor de voormiddag.

De Wimme en Stefan hadden hun fiets meegebracht en zouden die dan ook gebruiken, kost wat kost. Regen of niet.

De rest besloot na onderling overleg om eens naar het drielandenpunt in het Nederlanse Vaals te rijden.
http://www.drielandenpunt.nl/

 

Je hebt er namelijk een adembenemend uitzicht op de omgeving en de stad Aachen vanop de vijftig meter hoge Boudewijntoren*.

 

Bij aankomst bleek echter dat deze toeristische bezienswaardigheid gesloten was wegens verbouwing. En ondanks het feit dat alles met hekken afgezet was zat er toch iemand in het loket…!

Gelukkig was er ook daar weer een kantine voorzien en nog wel eentje met een serveuse of tien.

Wij hadden er duidelijk geen behoefte aan maar het vrouwvolk was er echt niet op voorbereid.

Plots moest daar alles opgeruimd worden, de glazen afgewassen en op de bovenste schappen gezet en ja, ze vochten bijna om bij ons de drankbestelling te komen opnemen.

Zelfs de Lode en de Witse kregen het in hun nis benauwd van al die aandacht en kregen met moeite hunne chocomelk binnen.

 

Maar het toppunt was wel toen ze de open haard  aanstaken en enkele witte schapenvachten voor het haardvuur legden. Help, toch niet… Het werd de Wouter allemaal teveel, hij wilde dan ook meteen naar zijn geboortedorp terug rijden. Gelukkig konden we hem bedaren en tegenhouden.

We dronken nog eentje om ’t af te leren en dan ja, ’t was goed geweest, terug naar ons huisje.

De overschotten van het eten van ons weekend werden opgewarmd en sommigen genoten duidelijk van de lekkere maaltijd die ze de avond ervoor gemist hadden.

 

Zo konden we ons even later rustig voor het tv-scherm zetten om naar het WK veldrijden te kijken. Als van gewoonte natuurlijk. Met dit verschil dat we nu de juiste winnaar hadden.

Het werd een mooie en boeiende koers met een ongemeen spannende afloop.

 

Wout van Aert moest er wel eentje zijne voet uit zijn rayons sleuren maar werd verdiend en op overtuigende wijze wereldkampioen!

http://www.wk2016.be/

 

We waren tevreden en dus werd het signaal gegeven om alles beginnen op te ruimen en in onze auto’s te laden. Het was weeral goed geweest. We lieten ons huisje proper en vredig achter ons… terug naar Werchter.

 

Daar werden we zelfs nog verwacht en verwend door  Greet die ons bij haar thuis trakteerde met pistolets. Ze zag haar ventje en vooral zoontje gezond en wel arriveren. Maar Loodje toch...

We zaten er allemaal nog eens gezellig bij mekaar.  Maar toch… nergens beter dan thuis.

 

Tino en ook Jo, bedankt om de organisatie in handen te nemen. Jullie hebben dat uitstekend gedaan! No Stress!

Wally, bedankt voor de verrukkelijke spaghettisaus en voor het perfect gebakken spek met eieren.

Vincent voor de inrichting van ons verblijf, de tijdschriftjes en de muziekkwis!

Wimme voor de wandeling en het uitzoeken van de stopplaatsen.

Jokke voor de aankopen! We appreciëren dat echt.

Frederik voor de gourmetschotels en bijhorende groenten.

Jochen voor de nodige stok- en andere broden.

Toon voor het hout en het bestellen en ophalen van de drank.

Hilleke (of beter tante Mia?) voor de jaarlijkse wafels.

Loe voor de 2 kastrollen héérlijke Ventensoep.

En Stijn, Stefan, Pieter, Kris, Witse en Lode om erbij te zijn.

 

Op naar Ventenweekend nr. 20.    Inschrijven kan nu al!!!

                                                                                                                                                                        erik.  
 

*Dit verslag werd aangevuld met de nodige ‘wist je datjes’ en ‘weblinks’ voor al de gaten die in sommige geheugens zouden kunnen gevallen zijn!

 

Briefing

Ventenweekend 2016

Datum:           van 29/01/2016 tot en met 31/01/2016

Waar?             Casa Rokado

                         Familie Duysens-Loop
                       Kerkstraat 2
                         B-3790 St. Martens-Voeren
                         Tel. & Fax 0032(0)4-381.22.41

Vertrek:          Vrijdagavond, elke chauffeur spreekt af met zijn passagiers. We kunnen binnen vanaf 16:00 uur. Materiaal dat ge zelf niet kunt meenemen binnenbrengen bij Erik voor in de camionnette.

                         Tel. 0496 553624 (Erik) 0476 888214 (Tino)

Deelnemers: Lode, Witse, Toon, Vincent, Stijn, Jochen, Pieter, Frederik, Wouter, Stefan, Tino, Wim, Kris, Erik, (Jos)

Wie rijdt er?

Vincent vertrekt vroeger
Wouter vertrekt ook vroeger samen met Tino
Stefan met Wimme, Lode en Pieter
Frederik met Jochen en Toon
Erik met de camionette  samen met Kris en Witse
Stijn komt wat later

Programma:

Vrijdag 29 januari2016:    
16:00 uur:  We mogen binnen in Casa Rokado, eigenaar woont ernaast.
Avond:        Loe-soep en Wouter-spaghetti, no stress

                     Spek voorbakken, no stress
                     Gezellig samenzijn, no stress

Zaterdag 30 januari 2016:  
7:30 uur:   Appél en ontbijt spek met eieren.  Klaarmaken van rugzak met kookgerei en eigen warme maaltijd. No stress
9:00 uur:   Vertrek dagtocht olv. Wimme, ttz. zijn gps met 'Kokeneteke spelen' ‘s middags
Avond:       Thuiskomst met douches, no stress

Sauna, zonnehemel, etc.
Gourmetavond
Avondanimatie

Zondag 31 januari 2016:   
Ophalen pistolets en croissants (Tino heeft die vooraf besteld).

Voormiddag:  Vrije tijd, activiteiten naar eigen believen, no stress
Middag:   Overschot (als er is) opeten, eventueel als brunch
Namiddag:   Naar de cross zien, of niet   
Daarna:   Naar huis of niet, maandag om 10:00 uur moeten we buiten zijn.

Wat zeker mee te nemen:

Toiletgerief
Specifieke persoonlijke medicamenten, eigen eerste hulpmateriaal
2 keukenhanddoeken per persoon
Reservekledij (let vooral op kousen en broeken!)
Regenjas!
Wandelschoenen
Kleine rugzak
Winterkledij Muts Handschoenen 
Eigen potje met evt. kookgerief voor tijdens de wandeling?
Corporate kledij meebrengen : beige gestreepte ventenmuts -zonnebril beige ventenpull - venten T-shirt  - borrelglas
Slaapzak of lakens (!!) 
Paspoort
Gezelschapsspellen - kaarten - boekskes
Goed humeur
Slee als er sneeuw ligt
No stress

En dan nu nog wat regels:

Oeps, geen regels dit jaar

Herinnering : Rekeningen netjes bijhouden en bij Tino inleveren aub !! Op de rekeningen wordt het rekeningnummer vermeld (waarschijnlijk dat van u) waarop het bedrag naderhand zal worden teruggestort. We werken niet meer met terugbetaling ter plaatse in baargeld.

TakenIijst:

Tino
- Brengt € 500,- mee in baar geld
- Ophalen stokbrood zaterdagochtend
- Bestellen bakkerij zondagmorgen en ophalen ervan
- Beetje organisatie – beetje eindverantwoordelijke
- Inschrijvingen (registratie & beheer)
- Contacten verhuurder en briefwisseling
- kasrapportering
- vaatwastabletten en wc-papier
- koffiefilters

 Erik

- 2 Ketels verse Loe-soep
- Borrelglaasjes
- houtblokken (voor prachtige, dubbelglazige kachel, niet voor buiten).    
- Drie verlengkabels
- Gourmettoestel
- VW doos met allerhande...
- Fototoestel
- Ventenweekendvlag en strippekes voor bevestiging
- Vervoer materiaal met de bestelwagen

 Toon

- Bestelling bij Drankenhandel Van Oosterwijck plaatsen en meebrengen.
(op basis van het  lijstje van vorig jaar)
- suikerklontjes - chips en versnaperingen
- Meebrengen van een hoeveelheid stookhout-blokken?

 Jos (wil hier voor zorgen ongeacht het feit hij meegaat op dit prachtig weekend of niet)

- 45 sneden gezouten spek
- 1 Grote pot choco - 2 potten confituur
- 2 x 250 gr smeerboter - 250 gr. bakboter - doos Nesquick - 15 dessertjes - 15 sneden salami - 15 sneden Hollandse kaas - 15 sneden gekookte hesp - 15 stukken chocolade
- 2 kg appelen - 2 kg appelsienen
- geraspte kaas en 2 kilo spaghetti-pieten.
- een fles arachideolie

 Fré

- Gourmettoestel + brandalcohol?
- Gourmetvlees en groenten bestellen voor 15 personen

 Stijn

- Gourmettoestel

 Wimme

- Uitstippelen dagtocht ong. 25 km
- Bekijken mogelijkheden sportieve zondag

 Wouter

- Spaghettisaus voor de vrijdagavond

 Witse

- 40 Eieren
- Verse Hilde-wafels
- Muziekinstallatie

 Vincent

- I-Phone (muziek)
- Jack -verbindingskabel of WIFI
- Animatie op de zaterdagavond

 Jochen

- Zes grijze, twee witte gesneden broden en 2 stokbroden kopen en meebrengen vanuit Wakkerzeel

 

Ventenweekend 2016

We zijn weeral bijna weg!!!
Het inschrijvingsgeld bedraagt 100 euro en we vragen dit bedrag
over te schrijven vôôr 18 december 2015.
Hierna betaalt u 20 euro meer. Zonder pardon! Grrrr...
En wel op het volgende rekeningnummer:
BE95 734001091358
op naam van Uytterhoeven-Verryken
met vermelding van uw naam en VW 2016.

Bekijk alvast ons vakantiehuis op:
www.rokado.be

En dan de deelnemers tot nu toe:
Lode
Witse
Toon
Pieter
Stijn
Jochen
Vincent
Wouter
Frederik
Stefan
Tino
Wim
Kris
Erik

Het verslag!

Hoe we er geraakt zijn weet niemand maar je GPS instellen op Centrum Limerlé was in elk geval niet het beste idee. Iedereen is zowat zes keer rond de kerk gereden en ja op den duur: een vervallen ondergesneeuwde melkerij met een VW vlag aan de gevel. Daar moet het zijn! 

           

Om iets over onze verblijfplaats te vertellen kunnen we kort zijn. Het was er lelijk, ongezellig en kil. Gelukkig konden we de zithoek wat herinrichten en de verlichting aanpassen zodat het toch nog gezellig werd. En, we hadden natuurlijk nog mekaar.

De Jokke kon er niet bij zijn. Hij had een doktersbriefje binnengebracht: Bronchitis!

Nochtans niks zo goed voor de longen als een goei hete Loe - erwtensoep met worst.

Gevolgd door een verrukkelijke spaghetti van de Wouter met als gevolg grote dorst.

 

Iemand moet de jongste zijn, iedereen moet onderaan de ladder beginnen en de Witse deed dat dan ook schitterend. Hij was gewillig, snel en ook het spek bakken lukte hem wonderwel!

De rest van de avond zaten we gezellig bij mekaar, dronken een pintje en lachten om elkaar.

De Witse had de maandag na het Ventenweekend toets van Frans. Hij zat goed bij ons:

Ne berepoot: Un Jambe de Grizly

 

 



Volgende morgen aan tafel met het traditionele spek met eieren en boterhammen smeren voor de wandeltocht.  

Nog even poseren voor de groepsfoto en dan onder een stralende zon en door een schitterend sneeuwlandschap op pad. 

 

 

En vermist wij ons in diepe sneeuw waagden namen wij bij gebrek aan een Sint-Bernardushond met vaatje rum onze trouwe vriend Archimede mee op wandeling.

 

Ook de Heilige Maagd wist niet welk wegske ons naar het dichtsbij gelegen café zou leiden.

 

 

De gastvrijheid der Duitse caféhouders kent geen grenzen. Ze doen zelfs hun café niet open voor 15 verkleumde maar vooral dorstige wandelaars. Mittagpause ist mittagpause! Dan maar onze boterhammekes opeten in het zonnig bushokje van Hautbellain.

 

Een slee is een handig vervoermiddel om een ganse dag achter je aan te sleuren...

Gelukkig wisten we in Gouvy nog een café zijn waar we welkom waren. We hadden er in 2006 ook nog gezeten en de Witse wist iedereen te verbazen met zijn biljarttallent. Allee die uren trainen in Den Abricot in Aarschot hadden hun nut bewezen!

Onderweg hadden de Wimme en den Toon geluk dat de plaatselijke Jeu de Boules nog open was zodat ze nog een gameke konden spelen.

Een douche later konden we onze moeë benen weer onder tafel steken voor de tweede Loe-soep en het stoofvlees met de Jochen zijn optimaal gebakken fritten. Den Dré krijgt concurrentie!

 

 

Ook de Stijn liet zich van zijn gewilligste kant zien en vulde aanhoudend de industriële afwasautomaat. Jammer dat het toestel alles deed behalve waarvoor het diende, afwassen dus.

 

De Vincent had nog een boeiende Belpop kwis ineen gestoken en hoewel het sommigen moeite kostte om wakker te blijven

Toon en Frakke ziek.

 

 

En terwijl De Kris en Witse als gek begonnen sneeuw weg te scheppen laden wij al het gerief in de auto's. We werden bij de moe met open armen ontvangen.